Eieren

Lieve vrienden, 

Gisteren sprak ik met een echte tuinliefhebster. 

Denk nou niet hele grote tuin, met grote bomen enz. Gewoon een tuintje dat met liefde verzorgd wordt. 

Zij is tuinliefhebster en dierenliefhebster. 

Ze vermeerdert haar eigen planten, kortom gewoon gezellig. 

Ze heeft in haar tuin een vijver met vissen en ze heeft vier kippen, die rondscharrelen en alleen een nachthok hebben. 

Toen we elkaar enkele dagen geleden spraken, appte ze me later, dat ze me niet verteld had dat ze oesters voor de vijver gekocht had. Hè????

Ik vertelde over de Salamanders en kikkers in mijn vijver. Zij wilde ook wel salamanders. 

Vandaag spraken we elkaar opnieuw en ze vertelde dat ze de oesters in de vijver gedaan. 

Je kunt ze niet eten, die oesters. Dat vroeg ik natuurlijk. Stom!!!! Want ik houd zo van de zilte smaak van de oesters. Zilt Rie, Zilt!!!!!

Heerlijk. Beetje vinaigrette, uitje... maar ik dwaal af. 

Ze heeft de oesters online besteld. Ik geloofde mijn oren niet. 

Met een kletsnatte krant in een doosje, zoals van de Chinees, plastic eromheen en huppakee, met de post. Hoe is het mogelijk hè. 

Die oesters zijn dol op draadalg. Dat werd niet tegen dovemans oren gezegd, want die rommel zit bij bossen, ook in onze vijver. Het zal echter wel een te dure bedoening worden om dat met oesters te lijf te gaan. Vijver te groot. 

Ik wilde ook al eens Grondels aanschaffen. Deze vissen maken de wand van de vijver schoon, had ik me laten vertellen. Maar dat is niet waar!!!!!Ze hebben hun bek op hun buik. 

Inmiddels weet ik, dat ik de salamanders kan verwennen en lokken met watervlooien en ze zich dan zo senang voelen dat ze zich vermeerderen. Dus als ik er meer heb, nee geen vlooien maar Salamanders, krijgt zij er een paar. Dat wordt nog wat, het vangen. 

Ooit zetten wij de kikkerdril uit onze vijver uit in Scheybeek. We hadden altijd zoveel kleine kikkertjes, dat de maaimachine wel een gehaktmolen leek. Gruwelijk hè? Vonden we zelf ook. 

Nu hebben nooit meer dril. Ze hebben een andere speeltuin gezocht, die kikkers. 

Het was een gezellig praatje. Niet over koetjes en kalfjes, maar over oesters en kippen. 

Ooit wilde ik ook kippen. Uiteindelijk niet gedaan, dus geen Wyandottes, zwarte met witte spikkels in mijn tuin. Vanwege de muizen. Daar ben ik toch zo bang voor en vies van…. 

Nu hebben de buren kippen en ik de muizen. Brrrrr. 

De kippen van vriendin zijn broeds, vertelde zij. 

Ik heb geen verstand van kippen, dus ze vertelde mij, dat ze dan constant op de eieren zitten en geen eieren leggen. 

Ze had nesten in het nachthok gelegd met kunsteieren erin. 

Kunsteieren? Vroeg ik verbaasd. Ja hoor. 

Met m’n domme hoofd vroeg ik waarom ze niet op hun eigen eieren zaten. Nou ze zitten er te lang op en aangezien er geen haan is, gebeurt er niets mee. Ze worden te warm en gaan stinken. 

Waarnaar???? 

Nou, naar rotte eieren natuurlijk. 

De natuur kun je beduvelen, met kunsteieren en door het verplaatsen van kikkervisjes. 

En mij ook. 

Ik geloof alles. 

Kunsteieren......! Geweldig. 

Het was een leerzaam gesprek en nog gezellig ook. 

Met hoopvolle groet, 

Rietje Stelder 

Oogjes

Lieve vrienden,

Op dit moment is er nogal wat te doen om rassenhaat en discriminatie. 

Het zal een jaar of achtendertig geleden zijn dat ik met mijn, toen twee jaar oude zoon, bij de bakker stond. 

Het was een pittigertje, al zeg ik het zelf. 

Toen hij acht maanden was kon hij fluiten en met praten was hij ook rap. 
Wat wil je, met een moeder die de hele dag tegen je aan loopt te kletsen. 

Geloof me, als honden en katten praten konden leren, hadden die van mij het gedaan. 

Nou was mijn zoon tamelijk opmerkzaam, wat betreft alles dat in zijn ogen ‘anders’ is. 

Ik stond een babbeltje te maken met de bakkersvrouw en op dat moment, kwam er een moeder binnen met haar in China geadopteerde dochtertje. 

Ik had het niet echt in de gaten, totdat ik zag, dat mijn zoon zich in alle bochten wrong om het kleine meiske eens goed te bekijken. 

Er was toch zoiets vreemds. 

Hij keek nog eens en nog eens en toen hij aan de punt van mijn rok trok en zei: “Mama”.... kon ik bij voorbaat al door de grond zakken. 

De bakkersvrouw kreeg blosjes, omdat ook zij bang was voor wat er zou komen. 

“Ja, lieverd?” 

“Mama, ik heb OOK oogjes”. 

Terwijl de bakkersvrouw een brood van de plank pakte en het weer teruglegde, antwoordde ik:

“Gelukkig maar hè “.

Ach ja, vroeger hoorde je dat soort dingen in het programma praatjesmakers. 

Voor mij is het een waardevolle herinnering. 

Maar nog dikwijls zegt mijn zoon, als we een Chineesje tegenkomen: “Mama”........

Met hoopvolle groet, 

Rietje Stelder

Demonstratierecht

02062020

Lieve vrienden, 

Niet alleen teleurgesteld ben ik. Nee ik ben woedend! Vriendinnen roepen dat dat niet goed voor me is, maar het zakt niet. Het moet eruit. 

Wat is voor de mens nou belangrijker dan de gezondheid?? Het recht om te demonstreren??

Zouden degenen die op de Dam stonden nog nooit iemand verloren hebben die leed aan een ernstige ziekte? 

Ze hebben vast nog nooit kanker gehad en alles af hebben willen geven om maar beter te kunnen worden. 

Ze hebben geen familie verloren aan Covid 19. 

Ze hebben hun zaak niet op de fles zien gaan door de lockdown vanwege de crisis. 

Ze hebben recht om te protesteren, dus ze protesteren. 

Met duizenden tegelijk op de Dam. Op een kluitje. Gewoon leuzen schreeuwend, virusdeeltjes sproeiend. 

Ja, het is toch in de buitenlucht? Het mocht van Femke. Femke wiens zoon met een goed gelijkend neppistool aan het klieren was. Een Halt maatregel was voldoende. 

Wist je dat in Amerika verdachte medemensen doodgeschoten worden, omdat ze een neppistool bij zich hebben? 

Oh, het was van z’n vader? Het was een onklaar gemaakt pistool voor zijn werk. Nou, jouw man krijgt geen taakstraf hoor. Hij heeft het gewoon aangevochten. 

Bij Op1 zat Gerda Havertong. Naast jou Femke. Zij speelde jaren in Sesamstraat. Zij was degene die precies vertelde waar discrimInatie begint. 

Bij de opvoeding zei ze. Dat heb je niet gehoord, want je was te druk om te verzinnen, wat je tegen de presentator zou zeggen. Je bedacht het kinderachtig te noemen. Als je geluisterd had, had je het gehoord, Femke. OPVOEDING!!!! Voor het geval je nog hulp zoekt, in Beverwijk zit een Opvoedpoli. Oh, wist je dat niet? 

Zoek maar even op, op internet. Dan zie je misschien meteen, dat veel mensen hun Social Media op zwart hebben vandaag. 

Waarom? Omdat ze goed opgevoed zijn en op deze manier hun protest tegen de rassenhaat tonen. 

Ze zijn zo netjes om andere mensen niet in gevaar te brengen en gingen niet, net als jij, zonder mondkapje tussen de mensenmassa op de Dam staan. Dit deden ze uit respect voor de medemens. 

Voor de mensen in de zorg, die alle kleuren van de regenboog hebben, maar die zich het snot voor de ogen gewerkt hebben voor de medemens, die besmet was met Covid19. 

Voor mijn schoonmoeder, die op haar 99ste verjaardag geen knuffel mocht krijgen van haar zoon. 

Hoorde ik je gisteren nou zeggen dat het je niet uitmaakte waartegen men demonstreerde?? Nee hè, Femke. 

Als er morgen vijfduizend bejaarden voor jouw deur gaan staan hoesten om je uit je ambt te jagen, dan vindt jij dat vast niet goed. Dan trommel je de ME wel even op om ze met een waterkanon uit elkaar te spuiten. Net zoals je vorig jaar onschuldige Ajax supporters bij de “ Entrada” weg liet spuiten. 

Oh, je dacht dat deze boze bejaarde met COPD vergeetachtig was? Echt niet. Jij bent zelf een beetje vergeetachtig. De tekst van het volkslied bijvoorbeeld. Straal vergeten op 4 mei. 

Gelukkig had je gisteravond het speldje van je bloesje verwijderd met 1873 erop. 

Dat was je niet vergeten eraf te halen hè. Maar je had het gisteren op. Ik heb de foto’s gezien. 

Gelukkig was ik best goed in geschiedenis: 1873 afschaffing van de slavernij in Suriname. 

Heeft niets te maken met de rassenhaat van nu. 

Ben ik nou steeds lelijke dingen over je aan het zeggen? 

Ik discrimineer niet Femke. Ik ben goed opgevoed. Iedereen is voor mij gelijk. Maar jij steekt je middelvinger op naar de medemens. Minachting heb je getoond voor de medemens. 

De burgemeester van Amsterdam moet ballen tonen. 

Ballen zei ik!!! Die had het bierblikje tijdens de huldiging van Ajax zelf moeten vangen en had daar niet Mathijs de Ligt voor ingehuurd. 

Eberhard had nooit een bierblikje naar zich toegegooid gekregen. 

Maar als dat wel zo was geweest, had hij het teruggekopt. 

Hij had ballen. Rood witte! 

Met teleurgestelde groet, 

Rietje Stelder

Taal voutjes

Lieve vrienden,

Omdat taal, zeg maar echt mijn ding is, doe ik vandaag nog een keer een taalverhaal. 

Overal lees ik taal gekkigheid. 

Zowel in het Nederlands als in het Dunglish (steenkolenengels door en voor Nederlanders).: Dustsuckersnake= stofzuigerslang. 

Daar kan ik zo verschrikkelijk om lachen. 

Iets uit de terrasbingo: “Heeft het gesmaakt voor u?” Enjoy!! Grrrr “Ik serveer alleen uit”. (Waren we aan het tennissen dan?)

Best vaak zeggen mensen de dingen verkeerd. Over het algemeen kan ik me inhouden en corrigeer ik die foutjes niet. Want corrigeren is niet aardig, maar soms......

Zojuist zag ik weer een paar leuke voorbeelden voorbijkomen, die ik toch even wil noemen. 

Het is niet kwetsend bedoeld en voel je vooral geen sukkeltrutteke (dit kostelijke woord leerde ik deze week van een lieve vriendin en ik zet het op mijn lijstje). 

Ik irriteer me eraan. Dit moet zijn: “Het irriteert mij” of “Ik erger mij eraan”.

Er is een Taalvoutjes-kwartetspel te koop. Ja echt. Leuk voor Sinterklaas (geen idee of die man het wil hebben). 

Zo is er bijvoorbeeld de kwartetkaart vergelijkingen met als of dan. 

‘Hun zijn nog dommer als ons’

Die staat in het kwartet, samen met: 

‘Je bent sneller als je denkt’

En: ‘Je bent nog steeds ouder als ik’

Als laatste: ‘Niets zo irritant dan’

KWARTET!!!

Spelfouten en stijlfouten. Echt ik maak ze zelf ook vaak hoor, maar sommige maak ik niet. 

In de categorie ei of ij zijn er ook een paar aardige kaarten. 

‘Hij zij’

‘Wij berijden onze taarten’ (hop, hop, hop)

‘Privé stijger’ (hier heb ik een vreemde associatie bij)

‘Peil en boog’

Ach zo heerlijk. 

‘Blauwalg vermijdt contact’.

Dan denk ik: “Dat is die alg geraden” 

Ook lastig in onze taal: d, t, of dt. 

Een zin kan daardoor een geheel andere betekenis hebben, zoals je hierboven ziet. 

Verkeerd afgebroken woorden. Gemeen tehuis. 

Wat een loeder. 

Ik ging effe leggen. (hoeveel eieren had je?)

Ik kon hem niet, maar hij kan mij wel. Pfffff

En uh: “Ik pas die schoenen niet”. Dit moet zijn: “Die schoenen passen mij niet”. Dit was een grote ergernis van mijn schoonmoeder. Want ik pas ze niet, betekent, dat je ze niet aan wil passen of gaat passen. 

Kwartje gevallen? Jawel toch. 

Dit zijn de stiekeme instinkers van onze taal, die nog steeds zoveel gebruikt worden. 

‘Anderhalve meter. Dit geld voor het hele plein’

Wie krijgt dat geld dan????

Enkele van deze voorbeelden heb ik overgenomen van het taalvouten-kwartetspel. Vouten, zowel gemaakt met schrijven als met spreken. 

Het Taalvouten-kwartetspel zou een mooi kadootje voor een vriendin zijn

Hoezo is taalvoutjes verkeerd gespeld? 

Nou ben ik toch helemaal van mijn abrikoos gebracht. 

Ooooh, ik had het vout? Geintje natuurlijk…het is FOUT!

Met hoopvolle groet, 

Rietje Stelder 

Kattenbak

Lieve vrienden, 

Een poosje terug vertelde ik over mijn K3 Merel (Barbie Girl is van Aqua, ik weet het) in mijn tuin. 

Hij woont hier. We horen hem nog steeds hetzelfde liedje fluiten. Als je die melodietjes eenmaal gehoord hebt, kun je het niet, niet horen. 

Het is toch echt genieten hoor, die tuin van ons. Een beetje wild, maar binnen de perken. Overdekt zei een vriendin eens. 

Niets moet, alles mag. 

Hoewel, de buurtkatten???? 

We hebben in de afgelopen 32 jaar twee honden gehad van het ras kattenmepper, dus hadden daar nooit last van. Ik hou sowieso niet meer zo van katten. 

We hebben er ooit twee gehad. Na elkaar. Beide katten zijn door een aanrijding om het leven gekomen. Botsing tussen auto en kat: auto wint altijd. 

Dat wilde ik nooit meer meemaken. Dus geen katten meer. 

Op een dag las ik een artikeltje over de manier van wassen van de kat. Proper beestje hoor. 

Neem het beeld in je gedachten: kat gaat op de bak, kat likt aan z’n achterste om te reinigen (kijk eens naar een kattentong), kat likt aan z’n pootje (schattig gezicht, maar nu komt het), kat wast z’n koppie met het pootje. 

Smeerpijperij van het zuiverste soort. 

Heb je het beeld nog? 

Goed. Kat springt op kastje, naast jouw stoel. Heee, lieverd!!!

Je kroelt de kat over z’n koppie. Denk Covid, handen wassen, ontsmetten, enz. 

Wat heb je nu aan je handen, behalve kattenharen??? Juist!!!

Kat springt op aanrecht. Heeft zich net gewassen, want dat heldere beestje doet niet anders. Mag niet op het aanrecht, doet het toch als je niet kijkt. Een kat hè. 

Je legt je stukje vlees op het schone aanrecht... (dat dacht je tenminste) Op een bordje leggen!!!! 

Dus voor mij geen kat meer. 

Een hond is ook een vetjurk. Ligt buiten overal in te rollen, vreet van alles, maar wordt dan bij thuiskomst in bad gedaan. Tenminste, bij mijn wel. 

We wilden na het overlijden van onze laatste kattenmepper zelf geen hond meer. Te veel gebonden, enzovoort. 

Nog vijftien jaar een hond? Dan zijn we 85. Manlief kan nog hele einden wandelen met de hond, ik niet. 

Maar eerlijk gezegd, we misten een hondenbeest in huis. 

Nu komt onze kleinhond, regelmatig, als de kinderen werken. 

Binnen is ze heel rustig. Ze luistert goed en komt af en toe een speeltje brengen of heeft een vechtpartij met haar pluchen krokodil. 

Maar dan buiten.... Vogels horen in de lucht en blaadjes aan de bomen. Iedere vlinder wordt opgemerkt. 

Je moet haar in de gaten houden, want voordat je het weet zit ze achter de Rododendrons. Als ze daarachter vandaan komt en je denkt dat ze op een stokje kluift…. Echt niet. 

Trek je latex handschoenen maar aan en maak het bad in de bijkeuken vast klaar. 

Al een idee waar ze was? 

De kattenbak van de buurtkatten!!!!!

Getverdegetver. Zo vies. 

Het is ook altijd hetzelfde liedje met die katten. 

Doe mij dan maar het liedje van de K3 Merel. 

Mama se, mama sa. I am a Barbie Girl….

Met hoopvolle (klinkt opeens ook anders) groet,

Rietje Stelder

Handhaver

Lieve vrienden, 

Je hebt gesolliciteerd bij de gemeente naar een baan als handhaver. BOA, buitengewoon opsporingsambtenaar. Leuke baan, denk je. Lekker buiten. De boel in de gaten houden. Af en toe een bekeuring uitschrijven. Altijd met z’n tweeën. Gezellig. Praatje hier, babbeltje daar. 

Ruzietje sussen...

En dan breekt de Corona uit. 

Alles dicht. Niks buiten lopen, babbeltje maken. 

Handhaven! 

Er is geen mens op straat, auto’s komen nauwelijks van hun plaats. Men zit thuis, dus met de bekeuringen is het ook al niks. Dan komt er een versoepeling van de regels. 

Men mag naar buiten, als men maar anderhalve meter afstand houdt van elkaar. Lijkt een makkie. Alle restaurants, musea en openbare gelegenheden zijn gesloten. Men werkt van huis uit. 

Maar dan wordt het, als ware het een geschenk uit de hemel, mooi weer. 

Iedereen wil naar buiten. Naar de parken, naar de stranden. Met trein en tram. 

Er staan overal rijen. Men zit bij elkaar te picknicken in het park. Op anderhalve meter afstand van elkaar? Echt niet. En jij bent handhaver. Dus je moet erop toezien dat alles volgens de regels gaat. Maar dat gaat het natuurlijk niet. 

Je probeert de mensen aan te spreken op hun gedrag. Daar heb je een opleiding voor gevolgd. Maar je krijgt een grote mond van iemand. 

Je hebt dienst op het strand. Weer heeft iemand een brutale grote mond tegen jou. 

Je blijft rustig, want je bent handhaver. Je gooit er een paar oneliners tegenaan, maar je wordt uitgedaagd. Je hebt geen wapen, geen wapenstok, geen pepperspray, alleen het apparaat om een proces verbaal op te maken. 

Je bent verbaal sterk, maar het uitdagen wordt treiteren. Je wordt gesard en op de proef gesteld. Dan schreeuwt een jochie: “Pak me dan”. Je kunt je niet langer beheersen en je springt erop af. Je grijpt hem vast om hem af te voeren naar de politie. Z’n jeugdige vriendjes bespugen je, trappen je en slaan je. 

Je valt op je gezicht. Tanden kapot. Je vlucht samen met je collega. De jeugdige menigte gaat los op je. Kinderen zijn het nog. Zelf heb je ook kinderen. 

Jouw collega’s protesteren, omdat jullie je wapenstok in de locker moeten laten. Jullie willen de stok gebruiken om je te verdedigen. 

Het mag niet van de minister. Probeer het op te lossen met praten, zei hij. 

Met deze gebeurtenissen in jouw hoofd en in de wetenschap dat de terrassen en restaurants in heel Nederland weer open mogen, houd jij je hart vast. Drank in de man, wijsheid in de kan...

De middelbare scholen en universiteiten beginnen weer en de treinen gaan weer normaal rijden. In het openbaar vervoer moeten mensen verplicht een mondkapje dragen. 

Men moet overal anderhalve meter afstand houden. Dit is het nieuwe normaal en moet gehandhaafd worden...... 

“Maar even verderop staan zeker 5000 mensen op een kluitje?” “Ja, die demonstreren en dat is hun grondrecht”.

Jij hebt gesolliciteerd bij de gemeente Amsterdam naar een baan als handhaver. 

Je werd aangenomen...

Met hoopvolle groet, 

Rietje Stelder 

Vliegende mieren

Lieve vrienden,

Het was zaterdag voor Pinksteren. Opeens, zomaar uit het niets, waren ze er. Vliegende mieren. 

Vroeger, op ons vorige adres, zag ik opeens overal ramen gesloten worden. Mijn buurvrouwen waren altijd iets alerter dan ik. Net alsof er omgeroepen was: Sluit deuren en ramen! Dan wist ik meteen: vliegende mieren. 

Wat gebeurt er als de mieren omhoogvliegen, terwijl ze zomaar opeens vleugels hebben gekregen? Red Bull? Geeft je vleugels, weet je wel. En uh, zoet genoeg om mieren te lokken. Maar dat zal het niet zijn. 

De jonge prinsessen zijn de eersten die uitvliegen om als koningin een nieuwe kolonie te stichten. Meestal op een mooie,broeierig warme dag. Daarin geef je ze geen ongelijk hè? 

De opgewonde mannen vliegen er als een gek achteraan, in de hoop hun bijdrage te kunnen leveren bij het stichten van de nieuwe kolonie. 

Allemaal tegelijk vliegen ze weg, om een klein stukje verderop weer naar beneden te vallen. Dit noemt men de bruidsvlucht. 

Dronken van opwinding zijn ze en de fragiele vleugels, breken soms af, waardoor de arme wellustige mieren ergens crashen en het leven laten. 

Jammer genoeg, wordt de man niet eens bedankt voor zijn bijdrage en valt hij na het verrichten van de daad, meteen dood neer. 

De koningin heeft tijdens de bruidsvlucht zoveel zaad ontvangen, dat ze de rest van haar leven eitjes kan bevruchten. 

De vliegende mieren zijn ook een delicatesse voor de vogels, die zich in hun vlucht de versnapering goed laten smaken. 

Gelukkig zijn er zoveel mieren uitgevlogen, dat er nog velen overblijven om een nieuwe kolonie te stichten. 

Al zeg ik nu gelukkig, mijn vrienden zijn het niet en uit de overlevering heb ik nog een Vapona pen waarmee ik met bijna sadistisch genoegen, een streep zet. Want mieren transporteren ook bacteriën en wanneer een mier over ons voedsel of door de suikerpot gelopen is, kun je daar ziek van worden. Mieren zijn luisjesmelkers. Ze melken de bladluizen, want ze helpen luizen van de overtollige, uit mijn planten gezogen, nectar af. En verder zijn ze de doodgravers in de insectenwereld, want ze verwijderen alle dode insecten. 

Nuttig of niet, ik houd ze graag buiten. Bij de achterdeur trek ik de grens met mijn oude pen. Tot hier en niet verder. 

En ik houd me aan de regels van mijn vroegere buurvrouwen. Vliegende mieren? 

Sluit deuren en ramen!

Met hoopvolle groet, 

Rietje Stelder