zaterdag 20 maart 2021

Taalgebruik

Lieve vrienden, 

 

Gisteren zat ik naar een televisieprogramma te kijken, waarvoor ik absoluut te oud ben. 

 

The Voice of HALLAND. 

Ja met A, want zo moet je het uitspreken. 

 

Het is een taalles pur sang. 

 

Allerlei woorden krijgen in dat programma een andere betekenis. 

 

Wat zijn we op een “leipe” plaats. 

De dingen zijn tof, vet, leip. 

Wat heb je een tof pak aan. Ik denk niet dat ik het pas...???????

Ja, zo komen we er wel hoor. 

Dankjewel voor de doorbraak????? 

Te gek, heel tof. 

 

Tsja, en als je dan denkt dat het piepjonge mensen zijn, die deze woorden eruit gooien? Welnee. Ze zijn eind veertig begin vijftig. 

 

Doe normaal, zou onze premier zeggen. 

Maar ja, voor veel geld doen sommige mensen rare dingen. 

 

Waarom kijk je er dan naar, hoor ik jullie denken. 

Ach, als je op een zekere leeftijd komt, maar je in je hoofd nog dertig jaar jonger voelt (nee, niet fysiek hè) dan moet je weten wat er gebeurt in het hoofd van jonge mensen. 

Wat ze beweegt en wat ze zeggen. Wat ze doen.

 

Want je bent jong en je wil wat, maar je bent oud en je moet wat. 

 

Dat is toch bizarrrrrrrrrrrr

 

Met hoopvolle groet en blijf gezond, 

 

Rietje

vrijdag 19 maart 2021

Date

Lieve vrienden, 

 

Ik had een date. Echt! 

Helemaal opgewonden kleedde ik mij aan. Jurk, mooie laarzen, mooie jas. 

Zo leuk om weer eens eropuit te gaan. 

 

Ik ging mezelf verwennen. 

Dat doe ik af en toe, omdat ik vind, dat ik het verdien. 

Iedereen zou dat trouwens moeten doen. 

Gewoon, zomaar spontaan iets gezelligs doen. 

 

Hoewel, spontaan????

 

Ik had zin om mijn mooie vaas op te laten maken met een fraai boeket. 

Dit keer wilde ik de bloemen zelf uitzoeken. 

Gewoon één voor één. 

Net als een kind in de snoepwinkel. 

 

Die en die en die ook nog. Oh ja, doe dat er ook nog maar bij. 

Ik wilde spontaan naar de bloemist rijden en binnenstappen. 

Tadaaaaa! Daar ben ik eindelijk en ik wil bloemen. Veel bloemen! 

 

Toch belde ik voor de zekerheid even. 

Nee, we moeten een afspraak maken......

Vandaag kan het alleen nog om half zes. 

Teleurgesteld maakte ik een afspraak voor de volgende dag. 

 

Ik verheugde mij erop. Heerlijk weer eens alleen erop af. Vazen mee en gaan. 

Het weerzien met mijn bloemenvriendinnetje was fijn. 

Er was genoeg keuze en ze ging samen met mij aan de slag. 

 

Die en die en die ook nog....

 

Ach en dan die prachtige Russische paaseieren. 

Ik kon niet kiezen, dus......

Uiteindelijk is het helemaal gelukt en naar mijn zin geworden. 

Toen thuis nog goede plekken vinden. 

 

Ach, wat is het weer gezellig. 

 

Zoals de meesten van jullie weten, ik ben zeker niet van “less is more”,

dus het ziet er weer gevuld uit in mijn huis. 

 

Maar ik hou er zo van. 

Wat heerlijk om even buiten gespeeld te hebben. 

Daar knapt een mens van op. 

 

Met hoopvolle groet en blijf gezond, 

 

Rietje

donderdag 18 maart 2021

Het leven herhaalt zich

Lieve vrienden, 

 

Ze huppelde voor me uit. 

 

Voor haar liep een oudere dame. Keurig gekapt, fluwelen blazer met geruite plooirok. De pumps klikten op het trottoir. Aan de arm bungelde een tas, perfect passend bij haar pumps. Op haar hand lag een doosje met twee taartjes van de banketbakker. 

 

Het kleine meisje met de witte kniekousjes, gladgekamde haartjes en witte schoentjes huppelde tussen de oudere dame en mij in. 

Af en toe struikelde ze en liepen de neuzen van haar schoentjes lelijke krassen op. 

Waar ik ging, huppelde ze voor me uit, tot ze plotseling naast me kwam lopen. 

Ze pakte mijn hand, keek naar mijn keurig gepoetste laarzen en sprak:

“Je kunt het wel, je moet het nu zelf doen.”. 

 

Op mijn hand lag een doosje van de banketbakker met twee taartjes. 

 

Ik voelde het handje niet meer en hoe mijn ogen ook zochten, de oudere volwassen vrouw was weg. 

Heel in de verte hoorde ik af en toe nog de klikjes van haar pumps en slikte ik mijn tranen weg. 

 

En het meisje? 

Diep in mijn hart voelde ik hoe zij mij aanzetjes gaf om te huppelen. 

Dan deed ik dat even en moest glimlachen om mezelf. 

Gekke meid, je kunt ook gewoon echt dansen...

Toen moest ik heel hard lachen. Zo hard dat ik niet eens merkte dat achter mij, een klein jongetje kroop. 

 

Op een dag hoorde ik dat kleine jongetje achter mij roepen: “Mama, wil je me helpen?”

 

Ik had zijn aanwezigheid natuurlijk allang opgemerkt, maar hij ging nu actief op zoek en had een helpende hand nodig. 

 

Op een dag keek ik eens naar hem op en zag dat hij een kinderwagen aangeschaft had. 

 

Hij pakte nogmaals mijn hand en sprak:

 

“Dankjewel. Loop maar een poosje mee en houd je vast aan de wagen. 

Daar kun je op steunen als je even niet verder kunt. 

Ik kan het nu zelf moeder”. 

 

Op zijn versleten sportschoenen bleef hij naast me lopen. 

Het was lastig om zijn tempo bij te houden en langzaam raakte ik achterop. 

 

Over een poosje zal ik af moeten haken en ik weet zeker dat er dan een klein jongetje voor de volwassen vent uit rent. Af en toe een bal wegschoppend en hard lachend om de malle bewegingen van de grote stoere vent achter hem. 

 

“Je zit niet op ballet, pap”.

 

Ik glimlach en zie dat het goed is. 

 

Mijn laarzen zijn wat versleten en poetsen doe ik ze allang niet meer. 

 

Op tafel staan drie schoteltjes met een taartje van de banketbakker. 

 

“Lekker jongen. Goed dat je langskwam”. 

 

Als ik naar buiten kijk zie ik dat de knoppen aan de bomen opengebarsten zijn. 

En er is leven. 

 

Steeds weer zal er nieuw leven zijn. 

 

Met hoopvolle groet en blijf gezond, 

 

Rietje

 

 

woensdag 17 maart 2021

We mogen stemmen!

Lieve vrienden, 

 

Vandaag mogen we stemmen. Ik mocht eigenlijk al drie dagen stemmen en ook per brief. 

 

Toen ik de enveloppe met de stembenodigdheden geopend had, zei ik meteen: “Dat gaat fout”. 

 

In de enveloppe zaten 2 enveloppen, een briefstembiljet en een brief met uitleg. 

Mijn stempluspas volgde later, samen met de kandidatenlijst. 

Als ik per brief wilde stemmen, dan moest ik het door mij ondertekende stembiljet in een enveloppe met de tekst “briefstembiljet ”retourneren in de retourenveloppe. Natuurlijk wel eerst m’n kandidaat op één van de lijsten aankruisen. 

Dat mag met iedere kleur. 

Zo sparen ze geld uit voor rode potloden. Ja, er wordt op de kleintjes gelet hoor.

 

Toen ik het briefstembiljet weer op wilde vouwen, was dat nog niet zo simpel. 

Ik kon me onmiddellijk voorstellen, dat “bejaarden” hun stem uit het formulier zouden knippen, of volkomen gefrustreerd het biljet zouden verfrommelen. 

 

Dat is overigens ook nog een klus voor artrose handen, want het formulier is stevig aan de maat. 

 

Dus dacht ik: ”Dat gaat fout”. 

 

Maandag las ik al op het nieuws, dat reeds acht procent van de briefstemmen verloren was gegaan, door foutief handelen van de stemmer. 

Er stond duidelijk in de brief dat brieven, die niet in de juiste enveloppe gedaan waren, ongeldig zijn. Je leest het goed. In de enveloppe, in de enveloppe. De juiste in de juiste hè. 

Tel uit je winst. 

 

Maandag al acht procent! Fout!!!

Niet goed gedaan. Stem weg. Helaas. 

 

Mijn man kon dit jaar door fysiek ongemak niet op het stembureau zitten. 

 

Hij vond dat niet zo erg. 

Want de keer dat hij dat deed, zat hij daar van twee uur ‘s middags tot 

twee uur ‘s nachts en kwam gesloopt thuis. Want alles moet ook nog geteld worden hè. 

 

Nu zou hij voorzitter van het stembureau zijn......

 

Voor zitting op een stembureau ontvang je dan een financiële vergoeding en op het moment dat je je belastingformulier ontvangt, zie je, dat die vergoeding door de belastingdienst al ingevuld is......Uiteraard mag je pas op een stembureau zitten als je daar examen voor gedaan hebt. 

 

Dus deze beurt laat hij dit keer aan zich voorbijgaan. 

 

Ons volk kennend, verwacht ik Amerikaanse toestanden. Een puinhoop van jewelste. 

 

Het digitaal stemmen is niet veilig genoeg?????

 

So what. Ik denk dat alles veiliger is dan per brief stemmen. 

Want daarvoor moet je bijna een studie gevolgd hebben. 

 

Als je als kleuter al slecht was met vouwblaadjes, kun je het vergeten. 

Dan ben je bij voorbaat gezakt. 

 

Nou kon ik altijd aardig fröbelen, maar ik stem wel zelf. 

 

Want dat recht, is een recht dat je als Nederlandse vrouw nooit verloren mag laten gaan. 

 

Ik wens jullie veel wijsheid bij jullie keuze. 

 

Met hoopvolle groet en blijf gezond. 

 

Rietje

dinsdag 16 maart 2021

Hoe nu verder?

Lieve vrienden, 

 

Gisteren stuurde ik mijn eerste lariekoekje ooit. 

Er is niet veel veranderd in een jaar tijd, schreef ik. 

 

Maar ik ben ervan overtuigd dat er in het privéleven van mijn lezers net zoveel veranderd is als in mijn privéleven. 

 

Er zijn mooie veranderingen, droevige veranderingen en er zijn verliezen geleden. 

Niet alleen op het persoonlijke vlak, maar ook op maatschappelijk, zakelijk en daardoor financieel gebied. 

 

Het is voor mij moeilijk om me te verplaatsen in iemand met een jong gezin, die zijn bedrijf naar de knoppen heeft zien gaan. 

Of iemand die zijn baan verloor door de crisis. 

 

Winkeliers, die hun handel zagen verouderen en toch weer nieuwe voorraad af moesten afnemen. 

Wat te doen met het oude spul, dat nog helemaal nieuw is? 

Voor een habbekrats werd het verkocht, misschien zelfs vernietigd. 

 

En dan de industrie. Met de onmetelijke voorraad, die steeds weer seizoenen vooruit bedacht en gemaakt wordt. 

Hoe moet dat nou, als mensen de producten niet kunnen afnemen, omdat ze het alleen online kunnen kopen of helemaal niet. 

 

De regering heeft zoveel vergoeding gegeven als mogelijk is en komt steeds met meer geld over de brug. Maar dat zal toch weleens ergens terugbetaald moeten worden? 

 

Hoe die wereldwijde economische crisis, die onvermijdelijk samenhangt met de Coronacrisis opgelost moet worden, weet niemand. 

Want het is voorlopig nog niet voorbij. 

 

De vaccinaties gaan te traag en het aantal mensen, dat zich niet wil laten vaccineren groeit. 

Heb ik daar een mening over? Natuurlijk heb ik die. 

Maar die houd ik nog even voor me. 

 

Op zeker moment komt er een vulkanische uitbarsting uit mijn wijsvinger en ga ik spuien. 

Want na een jaar in vrijwillige “afzondering”, begint de maat aardig vol te raken en moeten mijn sluizen nodig opengezet worden. 

 

Dus wil ik eindelijk gevaccineerd worden. 

Nu!!!!

 

Met hoopvolle groet en blijf gezond, 

 

Rietje

maandag 15 maart 2021

Een jaar Corona

Lieve vrienden,

 

Een jaar geleden begon ik mijn dagelijkse blog te schrijven. Nou ja, blog?

Toen bestond mijn blog nog. Ik stuurde mijn geschreven stukjes naar een kleine groep vrienden.

Totdat mijn man de blog www.Lariekoekjes.com aanmaakte, waarna onze dagelijkse communicatie ontstond.

Hieronder plaats ik nogmaals mijn eerste verhaal. 

Is er veel veranderd in een jaar tijd? Volgens mij niet.

 

Corona overpeinzing



Vorige week vond ik het een lastig besluit om een afscheidszitting te cancelen.

Nu, vraag ik me af, of wij elkaar nog voor de zomer zullen ontmoeten. Of wij elkaar nog zullen kunnen ontmoeten....

Mijn kinderen hebben zondag hun puppy gehaald. Een Bordercollie van drie maanden oud. Ze kwamen haar laten zien in de tuin. Achter glas....

Volgens de kinderen, allebei arts, behoor ik tot de kwetsbare groep en mag ik niet naar buiten.

Ik zoek een beetje troost in mijn hoofd waar het met problemen goed toeven is. 

Dat weet ik uit eigen ervaring.

Waar je ook gaat of staat, altijd neem je jezelf mee. 

Je kracht en je zwakheden, je kunt er niet voor vluchten.

Uiteindelijk kun je je ook niet wapenen, tegen de huidige onzichtbare vijand die zich waar dan ook verschuilt en lacht om grenzen.

Grenzen dicht roepen regeringsleiders terwijl het virus al tijden latent onder ons aanwezig is.

We steken kaarsen aan, draaien mooie muziek, we kapen al het toiletpapier en we huilen een beetje door alle emoties. We weten niet waar het gevaar loert.

 

Het geloof heeft tegelijk met het virus een opleving gekregen en we worden gemaand tot bidden. Het ironische is dat kerken leeg moeten blijven. 

Zelfs het huis van God is besmettelijk geworden.

Mensen sterven in eenzaamheid maar was dat niet altijd al zo? 

De laatste stappen zette je toch altijd alleen?

 

Vorige week heb ik nog alles gedaan wat nu gevaarlijk is en niet meer mag. Mijn kinderen geknuffeld, een nicht van mij begeleid naar de laatste halte vóór het eeuwige, daarbij mijn familie getroost en met mijn nichtje een broodje gegeten bij die geweldige slager in Amsterdam.

 

Gisteren heb ik met vochtige ogen geklapt voor de hulpverleners en heel egoïstisch, met name voor mijn eigen kinderen, die de eerste opvang doen in het ziekenhuis. Was ik dankbaar dat mijn zoon voor de deur van het ziekenhuis een bos “dankjewel tulpen” kreeg van een lokale tulpen kwekerij.

 

Vochtige ogen??? 

Nee, de tranen stroomden over mijn wangen. 

Sentiment ten over, ik huil een beetje. Ik was al een paar dagen emotioneel incontinent.

Ik denk aan u allen. Thuis. Achter glas. 

Kasplantjes, want boven de 70. U blijft toch ook binnen hè?

 

We moeten elkaar blijven steunen. Per mail of per telefoon. Of per brief. Denken aan elkaar. Degenen onder ons die het, vanwege gezondheidsproblemen, extra moeilijk hebben. Degenen die eenzaam zijn.

Mijn kinderen, die vandaag vrij zijn, zetten via de achterdeur de puppy bij ons binnen. Zij gaan voor ons naar de supermarkt met een via de app gestuurd boodschappenlijstje. Het kleine hondje snuffelt ons huis af, staat met de voorpootjes op de tafel aan de koekschaal te likken en tovert een glimlach op m’n gezicht. Het hondje kijkt hoopvol naar mij. Ze krijgt niets, maar blijft hopen.

 

Ze noemen haar Eppo. Ik noem haar Hoop.

 

In de tuin zijn de knoppen van alle bomen en struiken opengebarsten. En er is leven... en hoop.

 

Rietje, 18032020

 

Met hoopvolle groet en blijf gezond!

 

zondag 14 maart 2021

Geef mij maar Kernenergie

Lieve vrienden, 

 

Ooit had ik met viltstift een “ban de bom” teken op mijn “pukkel” getekend. Een cirkel met een verticale streep in het midden en twee korte schuin omhoogstekende korte strepen. Dit stelde een eenling met opgeheven armen voor. 

 

Ik was, samen met mijn klasgenoten tegen kernwapens. 

 

Wisten wij veel…ach je bent jong en je denkt het beter te weten. Wat? Geen idee. 

 

Nu is de tijd gekomen, dat ik zeker weet, dat kernenergie alle energieproblemen op zal lossen. 

 

Dé oplossing zit niet in zonnepanelen op alle daken, warmtepompen, biomassa-verbrandingsovens. 

Laat staan in windmolens. 

 

De zonnepanelen kunnen tijdens een hittegolf oververhit raken. Boven de 25’C daalt het rendement per graad Celsius. En als het slecht weer is….

 

Voor de biomassacentrales worden hele wouden gekapt en versnipperd en dat geeft een vreselijke stinkende uitstoot van roetdeeltjes. 

Wanneer bij ons in de buurt houtkachels branden, word ik stikbenauwd en datzelfde gebeurt in de zomer met de BBQ van de buren. Dan ga ik binnen zitten. 

 

Van het gas af? Ook dat is niet zo simpel. 

Want al die huizen aanpassen kost een vermogen en daar is geen geld voor. 

Zeker nu niet. 

 

Met een warmtepomp zit je regelmatig zonder energie, omdat er een storing is, doordat er te weinig warmte aangeleverd wordt, die van ver weg moet komen en daardoor storingsgevoelig is. 

Dan zit je met een extra trui in de slecht verwarmde ruimte of sta je onder een koude douche....

 

En dan die afzichtelijke horizonvervuilende windmolens......

 

Die dingen worden in Denemarken gemaakt en dan worden de verschillende onderdelen per trailer naar ons land gebracht. 

Best ver rijden hoor. 

Ik heb ze gezien. In colonne! Een vleugel per trailer. 

 

Dan moeten ze naar hun standplaats vervoerd worden en daar in elkaar gezet. 

 

Als het niet waait, geen energie, als het stormt ook niet, want dan worden ze, voor de veiligheid uitgezet. 

 

En lelijk dat ze zijn, die krengen. Heb je hun gezwiep weleens van dichtbij gehoord? 

Woesj, woesj, woesj....

 

Op de Veluwe zitten jaarlijks 100 paartjes Wespendieven. Dat zijn roofvogels die op de wespen afgaan en op de Veluwe een tussenlanding maken tijdens hun reis naar het zuiden. 

 

Nu is dus het plaatsen van windmolens op de Veluwe verboden, omdat anders de Wespendieven tijdens hun vlucht vermorzeld worden door de windmolens. 

En deze vogels zijn een beschermde diersoort. 

 

Dus ik zou zeggen: In het hele land uitzetten, die beesten! Overal! 

Dan houden we de horizonvervuilers uit de buurt. 

Ja, ze mogen van mij in het Noordoosten van onze hoofdstad staan.

Daar wonen al die mensen, die zo dol zijn op windmolens, maar ze niet in hun achtertuin willen. 

 

Nee, dan kernenergie. Hartstikke schoon en voldoende om alles en iedereen van energie te voorzien. En aardbevingen hebben we alleen in een Noordelijke provincie, maar dat komt door de gaswinning en dat is dan niet meer nodig. 

 

Geweldig. Ik zag het principe van kernenergie afgelopen week uitgelegd worden door twee jonge dames. De grijze heren op de achtergrond, viel de mond open. 

Wat een wijsheid, slimheid en technische kennis hadden deze mooie jonge meiden. 

 

Jammer dat de muizenvallen niet meteen dichtklapten (dit moet je wel gezien hebben, anders begrijp je het niet) 

 

Ja, kernenergie. Mijn stem heb je. 

 

En wat wil nou het geval? 

 

Vlak over de grens, in het Oosten des lands, willen onze Oosterburen van een kerncentrale af. 

Die kunnen we vast voor een zacht prijsje overnemen. 

 

Want met die enorme hoeveelheid elektrische subsidie-auto’s die straks allemaal een eigen laadpaal nodig hebben, hebben we energie nodig. 

 

We hebben dus veel energie nodig. Onuitputtelijke energie. 

 

Kernenergie. 

 

Met hoopvolle groet en blijf gezond, 

 

Rietje